อะไร . . . อยู่ในกล่อง

กติกา Blog Tag ท่านว่า.. ให้เขียนบรรยายเรื่องของตัวเอง 5 ข้อ และ ส่งต่อให้คนอื่นๆอีก 5 คน

1. Lamparm

ชื่อ ปาม ครับ..แต่มีหลายครั้งที่มักถูกเรียกว่า ลามปาม ( Lamparm ) .. ไม่รู้ว่าสาเหตุที่แน่ชัดนัก ทั้งๆที่นิสัยเราก็เรื่อยๆ เปื่อยๆ อีเหลื่อยเชื่อยแชะไปวันๆ อาจจะติดนิสัยขี้เล่นนิดๆหน่อยๆก็เท่านั้นเอง กวนๆบ้างพอสังเขป .. ชอบความโดดเดี่ยวแต่ไม่เดียวดาย หรือ ที่เรียกว่า รักสันโดดแต่ไม่สุดขั้ว ยังมีเพื่อนฝูง ยังมีคนรอบกายแต่มักใช้เวลาหมดไปกับการอยู่กับตัวเองมากกว่าการอยู่รวมกับคนอื่นๆ เพราะรู้สึกว่า สังคมข้างนอกดูวุ่นวาย ดูเร่งรีบทุกเวลายังไงชอบกล ซึ่งผมไม่ชอบความวุ่นวาย ไม่ชอบการเร่งรีบทั้งที่ไม่จำเป็น มันทำให้เหนื่อยง่ายทางใจ และอ่อนล้าทางกายรวดเร็วจนเกินไป ทำให้ขาดความเป็นตัวเอง .. แรงต้านทานสิ่งเหล่านี้อาจยังมีไม่พอ ผมแค่อยากเดินช้าๆ มองซ้ายมองขวา พอที่จะเก็บรายละเอียดเล็กๆน้อยๆของลูกหมาตาดำๆที่ยืนจ้องมองหมูปิ้งบนรถเข็นด้วยแววตาไร้เดียงสาเพื่อขอเศษอาหาร ท่ามกลางการเคลื่อนไหวของเท้านับพันคู่ที่ริมทางเดิน ..

2. Profile

ชื่อ: ปาม / ลามปาม / หมาปาม / บุญปาม

เพศ : ผู้

อายุ : ไม่ขึ้น .. แต่ถ้าให้น้ามายุ อาจจะฮึดขึ้นมาได้

อาชีพ : ไม่อยู่ .. เพิ่งบินไปกวางเจากับลุงจิม บอกว่าจะกลับกลางเดือน

สถานนะ :Online บ้าง Offline บ้างแล้วแต่เวลาและความเหมาะควร

ที่อยู่ : มีหลังคากระเบื้องแผ่นที่ 10 แถวที่ 3 นับจากซ้ายไปขวา มีรอยแตกร้าวรูปปากฉลาม .. หาดูใน กูเกิ้ล เอิร์ท

สูง : 160 ตอน ม. 2

หนัก : 53 ก.ก. ตอน ม. 4

เพื่อน : ไม่คบ

ว/ด/ป เกิด :วันฝนตก/เดือนหงาย/ปีโป้

โทรศัพท์ : ..... หาย !

3. น้องหมา

.. เพื่อนร่วมโลกที่ผมรักที่สุด ถ้าจะบอกว่าตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา ตั้งแต่ผมถูกคุณพยาบาลสาวสวยตัดสายสะดือไป ผมก็เติบโตมาพร้อมๆกับพี่หมาของผมตลอดมา จนเดี๋ยวนี้ผมต้องเรียกเพือน 4 ขาของผมใหม่ว่าน้องหมาของผมไปซะแล้ว แม่เคยบอกว่าผมโตแล้ว โตจนน้องหมาเลียก้นไม่ถึงแล้ว ผมเป็นพี่ใหญ่ของเหล่าหมาๆของแม่ไปแล้ว ( บางครั้งแม่ผมก็เรียกผมว่า หมาปาม) .. ถ้าจะนับจำนวนน้องหมาที่อยู่ร่วมชายคาเดียวกับผมมาตั้งแต่บัดโน้น จนถึงบัดนี้ ก็ไม่ต่ำกว่า 30 น้องหมา .. กำเนิด โต แล้วก็จากไปตามเวลารวมทั้งก่อนวัยอันควรก็หลายรุ่น จนกระทั้งรุ่นล่าสุด มีอยู่ทั้งหมด 8 น้องหมา ทั้งหูตั้ง หูตูบหางตก หางตั้ง ขนดำ ขนแดง ขนขาว ขนปุ่ย มีอยู่หลายพิมพ์ ให้คนผ่านไปผ่านหมาเลือกหาสนับก้นมาใส่กันกันการประทับรอยเขียวงามๆไว้กลางแก้มก้น เอ้ยย ไม่ใช่ๆ .. น้องหมาผมใจดี ขี้เล่น ไม่กัดใคร ไม่ดุแต่อย่าท้าทาย..ก็เท่านั้นเอง .. แต่น่าเสียดายที่ผมไม่ได้อยู่ชายคาเดียวกับน้องหมาของผม เพราะต้องมา เป็น " หมานคร " อยู่ในขณะนี้ ชีวิตเหลี่ยมๆทุกทิศทุกทาง ชีวิตที่เกือบทุกอย่างมีราคาอาจรวมแม้กระทั้งน้ำใจ รอยยิ้มผมเลยแปลกไปจากเก่าก่อน ....... เพราะมันกลายเป็นเมืองที่ถังขยะ ก็ยังดูมีอันตราย ไปซะแล้ว แว้ว ๆ ๆ ..

4.เสียงเพลง

.. กีโต่ง เอ้ย กีต้าร์คู่ใจที่เล่นเท่าไหร่ก็ยังไม่ไพเราะสักที ทั้งๆที่มีติดตัวมากว่า 4 ปี ยังดีดๆ เก่าๆ จนเพื่อนบ้าน(ห้องติดกัน) สลับสับเปลี่ยนหน้าตาหลายรอบแล้ว ( พยายามคิดเข้าข้างตัวเอง เขาคงอิจฉาในอารมณ์ศิลปินของเรา ) ..ชีวิตนี้ผมขาดอากาศไม่ได้ ไม่งั้นผมก็ตาย .. ผมขาดน้ำไม่ได้ ไม่งั้นผมจะแห่นางแมว หากนางแมวไม่ช่วยผม ผมก็ตาย .. ผมขาดอาหารไม่ได้ ไม่งั้นผมก็ตาย หากแบคทีเรียในร่างกายผมไม่ได้อาหารมันก็จะกัดกินตัวผมเอง ผมต้องการอาหารเลี้ยงพวกมัน .. และ หากผมขาดดนตรี เสียงเพลง ผมก็....เหมือนตายผ่อนส่ง (ขนาดนั้นเชียว ) แต่ผมคิดอย่างนั้นนะ จริงๆไม่รู้หรอกถ้าขาดมันเป็นอย่างไร จะทดลองอดดูก็ไม่กล้าพอกลัวลงแดง ซีเบ้งเท่งทึง (ตาย) เสียก่อน ใน 1 วันมี 24 ชั่วโมง ใน 24 ชั่วโมง ผมอยู่กับเสียงเพลง 10 - 15 ชั่วโมง เป็นเวลาที่มากพอดูหรืออาจบอกว่ามากมายกันเลยทีเดียว ตั้งแต่เริ่มงานในวินาทีแรก ผมก็หยิบหูฟังเสียบหูฟังเพลง จนกระทั้งเลิกงาน จนเจ้านายใช้ระบบอีเมล์สั่งงานแทนระบบตะโกนไปเรียบร้อยแล้วจะทำไงได้ละครับ เสียงมาช่า ดูดีมีสเน่ห์กว่าเสียงนายผมเป็นไหนๆ แล้วผมจะคิดให้เหนื่อยทำไมว่าจะเลือกใครดี (^_^ .)yชีวิตมันต้องมีทางเลือกครับ... โดยมีเงื่อนไข ถ้ายังไม่โดนไล่ออกเสียก่อน..

5. อะไร?

.. คำพูดอินเทรนของผม ที่ติดปากอยู่ตลอดเวลา เท่าที่ลองวินิจฉัย อาการเบื้องต้นด้วยตัวเอง คิดว่าน่าจะเกิดจาก การที่ผมเป็นคนที่มักจะเหม่อลอยบ่อยๆ จะว่าชอบคิดฟุ้งก็คงไม่ผิดครับ คิดไปเรื่อย ใจลอยไปเรื่อย ใครพูดอะไรมาบางครั้งก็ไม่ได้ฟังตาดูทีวีแต่ใจลอยไม่รู้เรื่องรู้ราว จนเพื่อนต้องใช้มือแทนเข็ม มาเบิร์ดกะโหลกจนใจลอยๆ แตกกระจายตัง ปุงปัง .. ถึงจะได้สติกลับมา ..ด้วยใบหน้าเอ๋อรับประทาน --->" อะไรหรอ?" .. " เมื่อกี๊...พูดอะไร เอาใหม่..อีกทีไม่ทันฟัง " .. " เอ้ย ข่าวเขาพูดถึงเรื่องอะไร?" .. อะไร ๆ ประมาณนี้แหละครับ ไม่รู้จะมีใครบ้างเป็นเหมือนกับผม.. ส่วนอาการเหม่อลอยของผม ผมก็มักจะคิดเรื่อง ................................................................ครับ ..

.. พอแระ เรื่องลับๆสวนตัวแบบนี้เขียนหมด เดี๋ยวต่อๆไปจะไม่มีเรื่องอะไรจะเขียน ขนาดเพื่อนสนิทยังไม่รู้ คุณครูยังไม่เคยบอก พี่กระรอกก็ยังไม่เคยฟัง .. มี Blog Tag เท่านั้นที่ผมต้องมาเปิดเผยเรื่องลับๆส่วนตัว (T_T)y ..แบบนี้ ..

ต่อไปก็ผู้มีเกียรติอีก 5 คน

คุณโชยุ.. http://codeblog.exteen.com.. เพลงเพราะๆ ฮิตติดชาร์จมีให้ฟังกันมากมายทั้งไทย-เทศ

คุณนัท.. http://nuut.exteen.com/.. ฮา สุดๆ ไม่รู้จะบรรยายยังไง บอกได้คำเดียวว่า " คิดได้ไงนี่ "ทั้งวาด ทั้งเขียน โอ้วว ..

คุณพี ..http://peach69.exteen.com/ .. อืม ตรงไปตรงมา และ เป็นตัวของตัวเองสูงส่ง เขียนได้ ดิบดี อิอิ ..

คุณพี่หมูดี .. http://anywhereis.exteen.com/.. อีกมุมหนึ่งของพี่สาวใจดี .. กับการเขียนแคนโต อ่านแล้วต้องชื่นชมในคนเขียน และชื่นชอบในงานเขียนของพี่หมูดี ค่าชมปามไม่คิด แต่หากรวมเล่มเมื่อไหร่ (^.^)y ขอฟรี อิอิ ..

( ปล. ดูบล็อคแล้วเห็นภาพ หม่นหมองจังเลย ..เท่าๆทึมๆ )

เจ้าแก้ม.. http://mogure.exteen.com/.. น้องสาวผู้ชื่นชอบ ดงบังชินกิ ซะมากมาย ก่ายกอง มหาศาล บานตะทัย และ นิยมการคอสเพลและการเต้นรำเป็นพิเศษ ( ไม่รู้ว่าศิลปินดงบัง เขาหล่อเหลากว่าพี่ปาม ตรงไหนถึงได้ชอบมากมายขนาดนั้น ) ..อิอิ

ครบ 5 ท่านแล้วครับตามกติกา แต่ในความเป็นจริงแล้วยังอยากจะโบ้ยต่อไปอีกหลายท่านเลย แต่รู้สึกจะโดน Tag กันไปหมดแล้ว ก็เลยขอยกเว้นไว้เป็นกรณีพิเศษละกัน ไว้คราวหน้ามีโครงการ Blog Tag 2 จะ Tag ให้เรียบเลย .. ฮึฮึ ..