อะไร . . . อยู่ในกล่อง

มดตัวน้อยผลัดหลงเส้นทางจากฝูง
หยดน้ำหยดเล็กๆ เปรียบดั่งภูเขาสูงชันที่มิอาจข้ามไปได้
ผมนึกพิเรน ยังเอานิ้วไปขวางทางเดิน
หากบังทางขวา มันจะทอยหลัง แล้วอ้อมไปทางซ้าย
หากบังทางซ้าย มันจะทอยหลัง แล้วอ้อมไปทางขวา
เจ้ายักษ์โตผู้โอ้อวดความแข็งแกร่งด้วยร่างกาย

เมื่อถูกถามหาถึงความใฝ่ฝัน ภาพสีขาวละมุ่นที่ดูอบอุ่นแล้วมีความสุขผุดขึ้นอยู่กลางใจ
บุรุษหนุ่ม ในชุดสูทผูกเน็กไท ดูสุขุมและเอาการเอางาน
บนรถเก๋งคันงาม รื่นรมณ์กับความง่ายดายของชีวิตเสียเหลือเกิน

หนังสือหนังหาถูกกางออกอย่างช้าๆ ใบหน้าที่เขร่งขรึมนั้น ทำให้บรรยากาศเงียบสงบ
ความตั้งใจก่อกำเนิด ดินสอ ปากกา และไม้บรรทัด ถูกหยิบยกและวางกลับเข้าที่เดิม
ตัวหนังสือใกล้เต็มเล่มสมุด ความภวงเกิดขึ้นภายในใจ

ครั้นนั้นยังเด็กนัก รั้วโรงเรียนดูต่ำเตี้ย ไร้ความน่าเกรงขาม
ปลดปล่อยตัวตนจากการถูกกังขัง ภายนอกนั่น คืออิสระภาพที่ใจเฝ้ารอคอย
หากแต่ทุกอย่างมิง่ายดาย
จบสุดท้าย นอนอยู่บนเตียง โรงพยายบาล
200 เข็ม เป็นสิ่งที่พึงจำ วีรกรรมอันกล้าหาญก้าวข้ามผ่านรั้วโรงเรียน

อบอุ่นอยู่บนที่นอนนุ่มๆ เสียงเพลงขับกล่อมบางเบาสู่ภวังค์ลึก
พลันความหวาดหวั่นเขามาเยื่อน ใต้ผ้าห่มอุ่นหนา มิใช่น้ำตาใครซ่อนอยู่
ความสุขแสนสั้นนัก มันจะเป็นความอับอายที่ยิ่งใหญ่ และ ยาวนาน
และเมื่อมันเกิดขึ้นอีกครั้ง จึงยากนักที่จะลืมเลือน

อกอุ่นๆนอนซุกตัวในอุ้งมือแม่
ร้องงอแง จากเสียงร้องของสัญชาตญาณ
ดิ่มกินจนอิ่ม ใต้เกราะกำบังที่นุ่มนวล
ผล๋อยหลับ อีกไม่นานเสียงกังวาลจะดังขึ้นอีกครา

เจ้ามดตัวน้อยกำลังขวนขวายหาทางกลับคืนสู่รัง

เจ้ายักษ์ตัวโตผู้โอ้อวดกำลังจะได้เรียนรู้บางสิ่งอย่าง
มดตัวน้อยไต่ขึ้นบนนิ้วมืออย่างไม่เกรง หวังเพื่อก้าวผ่านไปเพื่อคืนสู่รัง

ผมคิดเสมอว่าสิ่งที่ขับเคลื่อนชีวิตตัวของผมเองมีอยู่ 2 สิ่ง

1.ความสุขที่อยู่ข้างหน้าและ 2.ความกลัวที่กำลังดำเนินอยู่
ความสุขที่เกิดขึ้นในตอนนี้ เป็นดอกผลของเมล็ดความกลัวที่เคยหวานดำ ไปแต่ครั้งก่อน

ขณะผมกำลังแกล้งเจ้ามดดำตัวนี้ เบื้องหน้าผมคือเครื่องซักผ้า ยี่ห้อกะลังมังอันลือลั่น ทำไมผมถึงต้องซักผ้า ผมให้เหตุผกับตัวเองว่า เพราะผมกลัวว่าพรุ่งนี้ผมจะไม่มีเสื้อผ้าใส่ไปทำงาน และเมื่อผ้าทุกิ้นแขวนโต้แดดลู่ลมอยู่บนราวผ้า ความกลัวนั้นก็จางหายไป เป็นความสบายใจอีกเรื่องหนึ่ง

ผู้มีอำนาจ บารมี ก็ล้วนมีความกลัวแฝงซ่อน
เมื่อมีอำนาจ ก็กลัวที่จะหมดอำนาจ หวานเมล็ดพันธ์ความกลัว
ครอบคลุม ครอบงำ เพื่อคงอำนาจนั้นไว้ให้อยู่กับตัวให้นานที่สุด
ฮิตเลอร์ ก็ใช่ว่าจะไม่มีความกลัว
แม้แต่ทรงผม ก็ต้องมีช่างชำนาญเฉพาะตัว หากเพราะกลัวว่าความมั่นใจจะหายไป

ความกลัวกับความสุข มักเป็นเส้นคู่ขนาน หากแต่ความกล้วเป็นเส้นสีจางที่บางกว่า
ผมจึงมักไม่ค่อยสัมผัสถึงมันมากนักต่อเมื่อเส้นความสุขผมบางช่วงบางและจางลงไปกว่าความกลัว
ผมจะรู้สึกถึงความกลัวอย่างชัดเจน เมื่อไหร่ที่กลัว ก็ควรกลัวอย่างสร้างสรรค์

ความกลัวแฝงอยู่ทุกช่วงเวลา
แต่ใช่ว่ามันจะเป็นปีศาจที่น่าหวาดกลัว หากแต่เป็นมิตรที่พร้อมจะผลักดัน
ให้ผมก้าวต่อไป ไต่ตามความฝันที่ดำเนินอยู่เรื่อยไป
ขอให้เจ้ามดน้อย กลับสู่ครอบครัวที่อบอุ่น บางครั้งผมก็จำเป็นต้องรดน้ำต้นไม้
เพราะผมกลัวว่าต้นไม้ผมจะตาย หวังว่านายคงโชคดี